• Free Shipping Over 60€

  • Best compositions & quality

  • Worldwide Shipping

  • Free Shipping Over 60€

  • Best compositions & quality

  • Worldwide Shipping

Insulinooporność – podstępna dolegliwość, która niszczy Twoje zdrowie


Insulinooporność śmiało można nazywać kolejną epidemią XXI wieku – co roku liczba osób zmagających się z tą dolegliwością systematycznie wzrasta. Niestety, świadomość społeczeństwa na temat tego problemu wciąż jest niska, a przecież zmniejszona wrażliwość na insulinę rozwija się zazwyczaj niepostrzeżenie i powoduje poważne konsekwencje zdrowotne. Dowiedz się, czym jest ta przypadłość i jak z nią walczyć!

Ciągłe zmęczenie i niekontrolowane przybieranie na wadze? To mogą być problemy z wrażliwością na insulinę!

Insulina to główny hormon, który kontroluje odpowiedź naszego organizmu na zawartą w spożytym pożywieniu glukozę. Do najbardziej znanych chorób, których przyczyna leży w upośledzeniu mechanizmu wydzielania i odpowiedzi na insulinę, należy cukrzyca. Warto jednak pamiętać o insulinooporności, która może znacząco wpływać na samopoczucie, a nieleczona – może również doprowadzić do rozwoju cukrzycy.

Czym jest insulinooporność?

Insulinooporność jest zaburzeniem metabolicznym, w przebiegu którego tkanki organizmu wykazują zmniejszoną wrażliwość na działanie insuliny – hormonu, który kieruje glukozę do wszystkich tkanek i komórek naszego organizmu. Ta, wydawałoby się błaha, dolegliwość zapoczątkowuje rozwój kolejnych zaburzeń, wśród których najczęściej wyróżnia się podwyższone stężenie insuliny, trójglicerydów i cholesterolu.

Największy wpływ na rozwój insulinooporności ma otyłość – tworzą one wzajemnie napędzającą się pętlę, która prowadzi do stopniowego pogarszania się zdrowia. W patogenezie tego zaburzenia mogą uczestniczyć także inne choroby (w tym zespół policystycznych jajników) czy przyjmowane leki (na przykład glikokortykosteroidy).

Dlaczego temat insulinooporności jest tak ważny? Nie jest ona klasyfikowana jako choroba, a zaburzenie, lecz jej konsekwencje są wyjątkowo poważne. Nieleczona insulinooporność często prowadzi do rozwoju cukrzycy typu II oraz nadciśnienia tętniczego. W literaturze naukowej istnieje również powiązanie tego zaburzenia z niealkoholowym stłuszczeniem wątroby i hiperprolaktynemią. U kobiet, insulinooporność może być przyczyną poważnych problemów z płodnością. To tylko nieliczne choroby, których źródło leży w zaburzeniach gospodarki węglowodanowej, nie warto więc bagatelizować subtelnych sygnałów naszego organizmu.

Jakie są objawy insulinooporności?

Początkowe symptomy tego zaburzenia są niespecyficzne, a złe samopoczucie często jest zrzucane na karb przepracowania i intensywny styl życia. Do zastanowienia powinna jednak skłaniać sytuacja, w której przez dłuższy czas obserwuje się kilka z następujących objawów:

  • przewlekłe uczucie zmęczenia;
  • nagłe spadki energii;
  • zwiększone łaknienie;
  • zaburzenia koncentracji;
  • odczuwanie senności w ciągu dnia;
  • systematyczny wzrost masy ciała;
  • przebarwienia skórne, tzw. rogowacenie ciemne;
  • podwyższony poziom glukozy, cholesterolu bądź trójglicerydów.

Diagnostyka obniżonej wrażliwości na insulinę

Choć można spotkać się z próbami postawienia diagnozy insulinooporności na podstawie występujących objawów, standardem powinno być wykonanie kilku prostych metod diagnostycznych. W przypadku zauważenia niepokojących symptomów, warto zainteresować się wykonaniem:

  • klamry metabolicznej;
  • testu tolerancji insuliny;
  • oznaczenia średniego stężenia glukozy i insuliny w doustnym teście obciążenia glukozą;
  • wskaźnika HOMA-IR;
  • wskaźnika QUICKI.
Podejrzenie insulinooporności powinno być przede wszystkim skonsultowane ze specjalistą – diabetologiem lub endokrynologiem. Prawidłowo postawiona diagnoza jest podstawą wprowadzenia kompleksowej terapii.

Leczenie insulinooporności wymaga holistycznego podejścia

Współczesna medycyna stawia na zintegrowane leczenie insulinooporności, które zakłada zarówno farmakoterapię, jak i ważne zmiany w stylu życia chorej osoby, takie jak wprowadzenie aktywności fizycznej czy zmianę diety. Odpowiednio wdrożone postępowanie terapeutyczne prowadzi do znacznej poprawy samopoczucia, ale przede wszystkim jest profilaktyką groźnych chorób przewlekłych związanych z obniżoną wrażliwością na insulinę.

Zmiana stylu życia to podstawa!

Związek insulinooporności z otyłością i zespołem metabolicznym wskazuje, że kluczowa w leczeniu tego zaburzenia jest zmiana codziennych nawyków.

Liczne publikacje naukowe wskazują, że wprowadzenie regularnej aktywności fizycznej o umiarkowanym natężeniu pomaga zwiększyć wrażliwość na insulinę nawet o 40%! Jest to jedno z najskuteczniejszych zaleceń, jeśli chodzi o terapię insulinooporności. Warto podkreślić, że regularne ćwiczenia bądź spacery, stanowią także profilaktykę chorób przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze czy miażdżyca tętnic.

Ważnym elementem terapii insulinooporności jest również dieta. W przypadku współistniejącej nadwagi czy otyłości, jadłospis nie powinien przekraczać ujemnego bilansu kalorycznego. Dieta powinna bazować na żywności wyróżniającej się niskim indeksem glikemicznym, z wyłączeniem takich produktów jak cukier, słodycze czy białe pieczywo.

Suplementy poprawiające wrażliwość na insulinę

Oprócz zmiany stylu życia i farmakoterapii, warto równocześnie wprowadzić dodatkową suplementację. Istnieje kilka naturalnych substancji, które w skuteczny sposób poprawiają odpowiedź tkanek na insulinę. Wspomagająco, w terapii insulinooporności, sprawdza się:

  • morwa biała – liście tej rośliny wyraźnie zmniejszają poziom glukozy we krwi, a także regulują wydzielanie insuliny;
  • ekstrakt z liści banaba – ta egzotyczna roślina zawiera wysokie stężenie kwasu korozolowego, który reguluje gospodarkę glukozy, stabilizując stężenie cukru we krwi, dodatkowo sprzyjając utracie masy ciała;
  • berberyna – skutecznie obniża stężenie glukozy we krwi, uwrażliwia tkanki na insulinę, a jednocześnie poprawia profil lipidowy;
  • cynamon – wystarczy odrobina tej przyprawy, by zapobiec skokom insuliny po spożytym posiłku;
  • kurkuma – zawarte w tej przyprawie kurkuminoidy wykazują szerokie działanie prozdrowotne. Skutecznie obniżają stężenie glukozy we krwi, a ponadto działają silnie przeciwzapalnie.